نیما ارکانی حامد؛ متولد سال ۱۹۷۲ فیزیکدان آمریکایی-کانادایی در زمینه فیزیک ذرهای و نظریه ریسمان کاربردی است. او در
آمریکا از پدر و مادری ایرانی که خود نیز فیزیکدان بودند، به دنیا آمد و در حال حاضر استاد تمام وقت موسسه مطالعات پیشرفته است.
پدر وی نیز جعفر ارکانیحامد در حال حاضر استاد دانشگاه مک گیل کانادا در رشته ژئوفیزیک است. نیما ارکانیحامد در بیست و
سومین دورهٔ کنفرانس فیزیک سُلوی در سال ۲۰۰۵ جزء دعوتشدگان به این کنفرانس بود.
وی در حال حاضر استاد دانشگاه هاروارد و دارای کرسی استادی در دانشگاه پرینستون است. این کرسی از سال 1933 تا 1955 در
انحصار آلبرت انیشتن بوده است و پس از اعلام نظریه عملکرد جهان ارکانی، از او دعوت شده که در طرح تونل شتاب دهنده سوئیس
(LHC) که با هزینه بالغ بر 5 میلیارد دلار ساخته شده، رهبری آزمایش ها را بر عهده داشته باشد.
تلاش نظریه ابر ریسمان که اخیرا اعلام شده، در این است که توضیح دهد ذرات، کوچکترین ماده تشکیل دهنده مواد نیستند بلکه حلقه های
مرتعشی که ریسمان نامیده می شوند، کوچکترین بخش به حساب می آیند.
دکتر ارکانی با تکمیل این نظریه عقیده دارد که این ریسمان ها در 11 بعد در حال ارتعاش هستند که ما فقط 3 بعد از آن را می توانیم مشاهده
کنیم، وجود بعد دیگری هم به نام بعد زمان به اثبات رسیده و تا به امروز در مورد 7 بعد دیگر توضیح کاملی ارائه نشده است.
ارکانی به همراه دو فیزیکدان دیگر به نام های دیموپلوس (Dimopoulos) و والی (Dvali)
در مورد این ابعاد نظریه ای ارائه کرده اند
که می گوید این ابعاد بزرگتر از آن چیزی هستند که تاکنون تصور می شود و از آن جایی که تنها نیروی گرانش بر آنها اثر می گذارد، قابل
دیدن نیستند.
تئوری دکتر ارکانی که به همراه دو فیزیکدان دیگر معرفی شده به عنوان مدل (Arkani-Dvali-Dimopoulos) و با نام ADD شناخته
می شود. اکنون ارکانی و همکارانش امیدوارند بتوانند به کمک شتاب دهنده هاردن سوئیس (LHC) که با هزینه بالغ بر 5 میلیارد دلار
ساخته شده، رهبری آزمایش ها را بر عهده داشته باشند و مدل خود را اثبات کنند. اثبات این نظریه می تواند تحول بسیار بزرگی در
فیزیک ذرات به وجود بیاورد.